ya hu arkadaş
içimden fışkırıyor şiirler anlamlar hayaller utanmalar
ama susturuyorum hepsini
sus diyorum yaramaz kız
sus
annem hasta ve yaşlı
başımda etrafımda kalabalık
ne yapayım hepsi ensemde
ben sadece sus diyebiliyorum
ama susuyormu tabiki hayır

ya ben hayata bukadar anlamlı bakmamalıydım
yada ona biraz daha anlam verilmeliydi
denge yok aramızda berimizde ilerimizde
ne yapacağız böle
bütün espirilerime kendim mi güleceğim
bütün şiirleri kendime mi yazacağım
bütün şarkıları kendime mi söyleyeceğim
yalnızım ulann
yalnızım işte
hemde kalabalığın tam ortasında
tam dibinde ulan
e hani düştüğüm yerden tutup kaldıracaktın
e hani hep benimle olacaktın
yok abi yok
hiçbşr şey olmuyor olmuyor işte

içimde bir balon var sanki durmadan şişen
patlatsam kurtulacağım gibi
ama patlatmasam onunla uçacağım gibi
uçup bulutlara karışacağım gibi
ama bir sorun var
benim yükseklik korkum var
bu nedenle onunla yaşamaya alışmaya çalışıyorum
ama nafile
olmuyor
ne yapmalı şimdi
gerçekten dargınım şimdi herşeye
nasıl da yalnız bıraktınız beni
nasıl da kıydınız
olsun bunlarla olgunlaşıp
sonra fazla olgunlaşmaktan öleceğim biliyorum
içimde şişen balon da benimle gömülecek ve sanki şişmeye devam edecek gibi
ne garip buhranlar yahu
neyse
kendimi artık psikolojik olarak sorunlu biri gibi görmeye başladım
sorunlu demeyelim de halledemeyen diyelim
üstesinden gelip halledemiyorum hiç birşeyi zira,
bir yaz okumuştum geçenlerde
diyor ki
psikologlara gidenler hastalar değil hastaların hasta ettiği çevrelerindeki insanlar
benim çevremde onca var ki
ne yapmalı
ne yapmalı
herkese herşeye küsüp bir kasabaya sığınan insanları canı gönülden anlıyorum şimdi
maalesef ki anlıyorum
hayırlısı...
kötü günlerim için boş bir bavulum vardı yatağımın altında bekleyen
yine hayırlısı

yapacak çok şey var
ama bu can istemiyor ki
ah bir istese
eskisi gibi istese
ceplerini boşaltmadan
çığlıklarını dallardan koparıp içine almadan evvel istese
nelere hükmetmez ki
ama yok nafile
her kalkmak istediğinde bu sefer olur yaaa
neden olmasın dediğinde
neyse
istemek diyordum efendim
elbette istemek önemli
ama başlamak için
ya sonra
yani ya sonra istemezsen
ki ya sonradan istemiyorsun
gözünde büyüttüğün şeylerin
senin için beş para etmez hale gelmesini görmek
isteğini azaltıyor belli ki
aslında oda onemli değil
duygular zaman aşımına uğruyor efendim
ne yapmalı
alıp duyguları çöpemi atmalı
e hadi attık diyelim
bu sefer gelde alışkanlıklarınla
içinde kalan boşlukla savaş
hadi buyur er meydanına derler sonra
yok valla savaşacak gücüm yok efendim
hele insanlar ah onlar var ya onlar
bencil, küstah, güya mağrur
neyse
bir arkadaşım dediki bana
bencil ol
nasıl olayım ayol
ne olduğunu dahi bilmiyorum
neyse öğrenmeye karar verdim
karar verdim vermesine de ama hani istemek nerde kaldı
neyse önce istemeyi istemeye karar vereyim ondan sonrasına bakarız
sonuç olarak
evet hala yalnızım:)
olsun şimdiye kadar kimse ölmedi değil mi yalnızlıktan
bende ölmedim misal
o vakit bişey de olmaz

Hiçbir zaman yaralarıma merhem olmayacagını biliyordum
ama bunu şu an yeniden tekrar etmek acıttı
herşeyin üstünü örtmekden öteye geçemedik
geçemeyeceğiz de
bakalım bu hikayeye ne zaman nokta koyacağız
böyle devam edemeyeceği için biliyorum
bitecek bir gün
geriye sıfır kalması gerekirken
yarım eksileceğiz
herşey zor gelecek
ama olsun buda geçecek
herşeyde olduğu gibi
buda bitecek

Rabbim!

hadi bana birini gönder
tutsun kaldırsın beni
söz şikayet etmeyeceğim daha fazla

hadi içimdeki bu ızdırabı, çaresizliği, acizliği al
daha çok döneceğim içime söz

kendimi iyi hissetmediğim zamanlar iyi hissetiğim zamanların üstünü güzelce bastırıyor. daha az iyi hissediyorum anlamına gelmesin bu. ama bi bardak su içerken bile sanki yaşadıklarım yeniden aklıma geliyor ve tamamen unutmuşum gibi hatırlatma yapıyor bana. ozaman yeniden aynı acıyı yaşıyorum aynı derinlik ve aynı karanlık yanıyla.arada bende hatırlatıyorum kendime. bak arada gök yüzüne bak. bulutların arasından kaçan ışıkları izle. sana yaklaşan kuşlara gülümse. belki bunlara tutunursam daha kolay atlatırım belki.belkide zaman öylece akıp gider. sonunda herşey nihayete erer. sen elinden geleni yap. biliyorum çok zor nankörlüklerle boğuşmak. biliyorum çok zor aslında yokken varmış gibi olmak. daha bildiğim onca şeyi saymayacağım. ama ben diyorum ki inan hiçbir şey bilmiyorum. perdenin önü bende. ama ya arkası. ya arka planda konuşan ve hiç susmayan insanlar. ellerim açık. yaş oldu bilmem kaç. ellerim hala açık. yıl geçmiş. niyet halis. elbette halis elbette edecekse Yaradan yardım edecek. ama ya bu haksızlık insanlardaki. ya kendime yaptıklarım. herşeyi bırakma imkanım olsa bir dakika durmam diyorum duyan yok. neyse O duysun yeter bana. İster verir ister vermez biliyorum ama olsun. duyduğunu biliyorum. bununla yetineceğim...

Her gecen gun daha cok hissizlesen bir yurek
Akli karisik bir beden
Umudunu kaybetmis bir ruh
Mucize aramaya basladi yine etrafinda
Oysa mucizelere inanmiyor artik
Hayat megersem ne ciddi bir ismis arkadas
Espri yapiyor ama gulmeni istemiyor
Espri yapiyorsun ama gulmuyor
Bir anlayan istedim sadece
Valla bir tane yeterdi
Fazlasinda gozum yokdu
Ama o da olmadi
Ne yapayim simdi
Beklemekden
Istemekden
Kapilari gozlemekden
Belkilerden
Vaz mi geceyim
Hep ertelemek hep
Olsun ya olacaklar
Olacak elbet olacak umudu
Yikilsin bu umutlar artik
Beni ayakta tutmakdan ziyade
Curutuyor artik zihnimi de bedenimi de

Hic bir seyi tam yapmiyorum biliyorum
Hayir
Hicbir sey tam degil
Ama bu eksiklik duygusuda neyin nesi
Daha yolun yarisindayken
Hayati tamamlamislik duygusu
He iste bir tek hayat tam.yasandi
Sure doldu duygusu
Kaldikca daha cok hasret kalmak
Kaldikca daha cok yalnizlasmak
Kaldikca daha acizlesmek
Yasasin sefillik diyorum bazeb
Yasasin yine sefilleri oyniyorum
Yada o beni oynuyor
Rabbim gul cemalindi amelim
Ne haddime ise
Kendimi ne sandim bilmiyorum o vakitler
Ama simdi cok zor biliyorum
Onca gunah
Onca sukursuzluk uzerine
Rabbim.ne olacak simdi
Yuregim kendime karsi grevde
Bir amel ister belli
Ama hastayim
Gucum yok
Gunler boyle ki gececek artik
Bunu kabullenmelimiyim
Daha mi kolay olur boylece hersey

Nereye gidiyor bu dilekler
birbirimiz için iyi dileklerde bulunuruz
kelime oyunu yapmadan
güzel bir ömrün olsun deriz
güzel bir gün
güzel bir evlat
...
nereye gidiyor bu dilekler...

gözlerim boşlukdaki minik kelebekde
ömrünün kısalığı için dua etmekde
cılız ışıklarda titrer
ürkek mağrur aciz
bilir hepsini
hepsinden haberi vardır
kanatları güç taşıyamaz olmuş
gözleri halkalarda kaybolmakda
nefesi gittikçe

acizliğini dibine kadar hissettiğinde
söyleyecek kelime dahi bulamadığında
şimdi seni ancak şarkılar paklar
dinle
dinle ruhun esnesin
uykuya dalsın...

herşeyi çok doğru yaptığını zannedersin

ufak tefek kusurların var ama yinede iyi bir insan olduğunu düşünürsün

yaptıklarından pişman olursun ama okadar da olmazsın aslında

hiç sandığın gibi değilsin

öyle güzel biliyorsun ki aslında öyle olmadığını

kendinden bıkıyorsun artık diymi

kendi derdine dönüp bakarsın

sonra insanlarınkine

sonra dünyadakilerin kine

sonra ne işim var bu dünyada dersin

sonra ruhunu beğenmezsin

sonra bedenini

olumlu giden ne var bilmiyorum

ama bu  benliğin olmadığı kesin...

öyle güzel esiyor ki rüzgar
içimde kuytu köşelere kaçma hissi
fısıltılar içimde
yaprak ezan yıldızlar
umutlarımı koyacak yer bulamıyorum artık
yerlerine yeni şeyler koymuştum
ses beni çağırıyor gökyüzüne
en son ne zaman baktım hatırlamıyorum
arada bir geliyor rüzgar
asla götürse beni
artık ne dileyeceğimi bilmiyorum
harfleri unutuyorum bir bir
şimdi bahar geldi ya
içimde açan çiçekler kayboldu
dudağımda buse olmalıydı oysaki
başımda papatya tacı
kalbim hep turuncu mevsimde
ellerim gökyüzüne dönük
oysa başım yerde
Ya Rab diyorum
düğümleniyor dünyam
Ya Rab diyorum
içimin karanlığı yıkanıyor
ellerimden tutsan yeniden
yeniden anlam katsan hayatıma
özlemler boynumuzun borcu tamam
amenna ve sadakna
ama
ya kalbimdeki bu sızı
bu sızıyı anlayan bir şahsiyet
bu kadar mı günahkardım gerçekten
yoksa hamurum acılarla mı yoğruldu
senden gelen elbet kabulum
ama kimse anlamıyor
kabuğuna sığamıyorum ki bedenimin
ruhum uçmak istiyor artık
kuşlarla haldaş olmak istiyor
havva olmayı beceremeden
mahlukat olmak istiyor
sadece istiyor işte
zira aciz ve
başka bir şey bilmiyor.

yine herşeyi batırma
yine herşeyi mahvetmişim hissi içimde
dağıttım yine herşeyi...

ne garip bir duygu şu an içime hakim olan
ya az git öteye
nasıl bir ıssızlık böyle
alplerde buz tutmus dağda bi başına kalmak gibi
içim acıyor bende tuz basıyorum
keyifsiz garip zamanlar
nankörlük etmek istemem elbet
sen ima ettiklerimi bilmeden yapıyorum say Rabbim olmazmı
zira çok acıyor varlığım
bu durumda nereye sıkıştırayım onu
alıp kendimi dünyanın en yüksek tepesine koyasım var
sonrada unutasım elbet
şu yalnızlığım bir anlam kazansın hiç olmazsa
böyle herkesin içinde hissetmek o duyguyu daha bir koyuyor
Rabbim ellerimi açıp da geldim sana
ama güzel şeylerle doldur olmaz mı
bir tutam sabır bu dünyaya
bir tutam yaşama isteği
bir tutam tüm anlamsızlıklara bir anlam
bir tutam kendimi sevme isteği
pek beceremem ama bir tutam da mutlu olma ve bunu başarma isteği
son olara bir tutam da sevdşklerime mutluluk
biliyorum cok sey istedim
ama olsun ellerim büyük
alır hepsini

kalbim sıkışıyor yeniden
en arsız yerinden
oysa ne hakkı varsa
ne zaman eskiye dönsem böyle oluyor işte
bir kısa kahkül
düz pırasa saçlar
sıcak kokular
bağıra basmalar
sessiz tebessümler

açıp bakınca içine
tozlanmış raflara
kitap arasına gizlenmiş çiçeklere
Rabbim ne zaman alacaksın beni oraya
ne zaman tutacağım yeniden o elleri
ne zaman gerçekten hayal kurmaya başlayacağım
tıpkı eskisi gibi
ne zaman yeniden bineceğim umutlarımın sırtına

titreyen çenemi affet
dökülen boncukları
sıkışan kalbimi

kalbimde karanlık bir bodrum var
bazen inerim ama cok korkarım
kapının ustume kapanmasından
karanlıklarda bir başıma kalmaktan

kalbimde karanlık bir bodrum var
ruhum çıkmak ister ancak
....

iyice karıştı herşey
iyice sarpa sardı
işin garip tarafı
ya fırtına öncesi sessizliği yaşıyorum ya da
tamamen sukuta erdim
Sonuma hayır diliyorum
...artık yetmiyor sahip olduğum dağarcık
tecrube
inanç
anlatmaya herşeyi
sadece kendimi tekrar ediyorum
çünkü başka bir şey bilmiyorum
yaram kanıyor arada bir
arada bir de ben dürtüyorum
ellerime damlıyor bir bir
düştüğüm yerden tutup kaldıracak
beni benden alacak
...lazım
...şimdi.

lanet olsun böyle mutlu bir gün olamaz diyebileceğim incelikde çok mutlu birgün var mı benim içinde kıyıya köşeye sıkışmış.
varsa gelsin hemen olmaz mı
bir güncük sadece...

Kronik mutsuzluk yada hüzün
işte öyle birşey yerleşmiş içime
üzerimde çalışılması gerek
biliyorum
kendimi çözemezken
birileri el atsa ne harika olur

nerede eski gençlik hayalleri
nerede hayata dair heyecan
nerede beklediklerimiz
nerede bulduklarımız

sanki hiçbir şey değişmeyecek
ve evet kronik bir yaşama korkusu
ya olsun bitsin her şey bir an evvel
bitsin bu sancı
yada bir damla umudum olsun
sebep

birşeylere tutunmam lazım ama neye
eskiden heyecan veren hiçbir şey
aynı tadı vermiyor artık
beklenilenden farklı olunca
ve bir çok kez bu kırıklık yaşanınca

neden diyorum
neden bekledim ki
yani neden beklentiye girdim ki
çünkü inanıyordum
inancım zırh oluyordu
ama şimdi ne koruyacak beni
sevdiklerim mi...
herkes kendi derdin de
bense sudan çıkmış balık
anlamaya çalışıyor sadece

düştüm. çamura bulandım
tut ellerimden kaldır nolur
beni bana bırakma
nefsimi bana bırakma
isteklerime arzularıma esir etme beni nolur
sevdiklerimiz...
onlar kuş misali
onlarla sınama nolur
zaman önemli değil
geçti gitti artık
sabır umut hayal istek ver nolur...

Biraz mola lazim simdi
Gunler hep birbirine benzemeli bir sure
Bir sure gokkusagi uzakta kalsin
Sadece kisa bir sure
Sonra yine gelicem kendime
Umudumu da yarina birakmak.istiyorum
Bugun pek bisey beklemiyorum
Aslinda cok sey bekliyorum icten ice
Ama olmayinca
Sessizce beklemiyim bari bir aurede boyle deniyim istiyorum
Sinavlar hic bitmiyor evet
Maddi ve manevi
Neden hic guvenmiyirlar bize
Neden hep bir sorgulama
Yapabilirsin acaba bakislari
Neyse nerde kalmistik
Ha diyordum ki simdi bir sure bekleme zamani
Gorelim mevlam neyler
Neylerse guzel eyler

dinlenip filizlenmek istiyor yuregim yeniden. yoruldukca yorgun artık.gittikce catallaşıyo yollar.yar beklermi beni en temiz yerinde hayatın yada en cicek yerinden koklarmı benim için.dur dermi kanayan bu yaraya.kapatırmı kalesini.özlemek istermi beni burnundaki bütün damarları sızlatana dek..bulup bulup yitirecek kadar gözü pek mi.. 24 ocak 2008

Küçüktüm ufacıktım tefeciktim

Ellerimde kır çiçekleri vardı

Dilimde şarkılar

Yüreğimde umutlar

Bir anlaşılmak istemiştim aslında

Bir de var olmanın keyfini çıkarmayı

Sevmek istemiştim

Birde sevilmek elbette

yıllar geçseydi
nolmuşdu ki

geçti de...

yaşlanalım 
nolmuşdu ki
saçlarda yıldızlar şimdi..

Yıllar geçti

zaman uçtu
gökyüzüne karıştı
yaşlandı martılar


umut hiç bitmedi

<ucamadım diyo şair kanatlarım olmasına ragmen .beceremedim.bi sevda ağına takıldım sürüklendim o buluttan o buluta .goremedim maviyi.secemedim denizin rengini.kaynagının gokyuzu oldugunu.kararınca anladım.iş işten gecmişmiydi acaba.yoksa her yeni dogan gun umutmu olmalı yarım kalan acılara:) 28 agustos  2008

yinede neyin nerede gizli olduğunu biliyordu genç olmasına rağmen
sanki hayat çoktan öğretmişdi ona herşeyi...

af ın f sinde gizli onarmaya calışmakda kırdığı kalbini soleyin bana bi insan kendi kendini affedebilirmi:?
9 aralık 2009

Yıl ikibinonbeş

Acılar biriktirdi yüreğinde

üstelik ilk topladıkları 
hayata veremediği anlamsızlıklardı
zaman biraz sadece zaman...

ellerimde hep martıların ayak izi olacak sanmıştım.

Zor geliyor çünkü bildiğim şeyleri değil aksine bilmediklerimi yaşıyorum

İçimdeki bu vurgunu ne yapmalıyım

Herşey iyi olacakmış gibi davranma oyununu kabullenmeye başladım yeni yeni

Aksi takdirde nasıl hesap vereceğim bilemiyorum Rabbime

Şimdi tekrar dönsem eski günlere

Yeniden yaşama şansı

Yeniden değiştirebilme şansı

Merhamet diliyorum Vekillerin en güzelinden

Yüreğim çarpıyor edebi

Ey aşk nereye saklandın böyle

Neden korkuyorsun

Ey yar, istemiyor musun gerçekten seninle olmamı

O zaman neden varım ki

neden yarım ki her şey

Sadece seni koysaydım oraya

Ben seni istedim

Sen ...

Yorgun gozlerimi kapatiyorum
Dusunmemeye calisiyorum
Zihnim de yorgun
Korkuyorum cok.
Cok korkuyorum
Korkularim ayaktan tavana asiyor zihnimi
Neden bu zayiflik
Sebep ne
Neden bu ...

duygularımı seviyorum
önemsemeyi ve bu yönden bir çok kişiden farklı olmayı seviyorum
bu belki bana biraz kibir katıyordur ama olsun
karamsarolmayı bile seviyorum bazen
hissetmeyi seviyorum
acı veya tatlı
hissedince var olduğumu
ve beni seçtiğini farkediyorum
sadece en acısı duvara toslamak
toslayınca bazen sağlam çıkamıyorsun
çürüklerin, yaraların ve kırıkların oluyor
onların düzelmesi zaman alıyor
ve hatta bazen eskisi gibi olmuyor hiç
sadece bundan korkuyorum
müzik dinlemek mükemmel
duyuyorum daha ne olsun
görmek
mavi
hepsi
tüm renkler güzel
görüyorum daha ne olsun
gördüğüm renge tutunuyorum
dinlediğim müzğe kaptırıyorum kendimi
önüm arkam sağım solum sobe
bu oyunu oynayacak arkadaşlarım var lan
daha ne olsun
kimse olmasa bile
ben varım
bu nedenle bazen sırf hüzünlenmek için
yani hayatımızdaki hüzünler yetmiyormuş gibi
hüzünlü şarkılar dinlemek lazım
hüzünlü şiirler okumak
bunu sevdiklerine yapmak üstelik
babam
sevgi paylaştıkça çoğalır
hüzün ise paylaştıkça azalır
derdi
azalmalımı bilmiyorum
azalmasa da olur
ellerim var
ayaklarımda
aklımda  fikrimde
sevmek nedir biliyorum
merhametide
kızmayıda biliyorum
öfkelenip bağırmayı da
herşey dengede
olması gerektiği kadar
daha ne isterim ki
babam gitti ama olsun
güzel hatta mükemmel hatıralarım var
annem var
beni cok seven kardeşlerim var
kahve makinam bile var
bana sadece çalışmak
çabalamak
savaş vermek kalıyor
ben çok kolay demiyorum
ama en azından bana savaş verme hakkı sunulmuş
sevme hakkı sunulmuş
sırtımda O ndan başka kimse yok
olmasında zaten
şükür.

güzelleşen gök yüzünü görmek isteyip istemediğimden emin değilim artık
istiyorum ama bedelini ödeyecek kadar ceplerim dolu değil
hüzün yüzüme çarpıyor sürekli
örtüyorum ellerimle bu seferde etrafımı göremiyorum
susuyorum , sabrediyorum
bu seferde yüküm artıyor
daha ne kadar soluyacağım bu isteksizliği bilmiyorum
kırıldım bir kere biliyorum
düştüm bir kere masanın üstünden yere
dağıldım bir kere
birleştirsem kaç yazar
su koysan akıtırım artık
başkada bir işe yaramam
gitmeliyim biliyorum
ama nereye
gözlerimi kapamam neyi değiştirir ki her şey hala yerli yerinde
ulan birinizde sebepsiz yapın ne yapacaksanız
birinizde susun be

etrafımda duvarlar var
bazen o duvarların altında kalıyorum
sonra yeniden inşa ediyorum

anlıyorum ki sabreden
hoş görü gösteren bir tek benim
anlıyorum ki küçük bir yanılsama
dağa dönüştürülebiliniyormuş
anlıyorum ki
hayat ve insan birbirine çok benziyor
ikiside hep beklentili
üstelik hiç dönüp kendine bakmadan

anlıyorum ki
gitmek istiyorum buralardan
gitmek istiyorum kalplerinde bulunduğum insanlardan
daha uzaklara

Bazen Rabbim diyorum...
Gerisi gelmiyor.
Ardindan gelen üç nokta
Boğazimda düğümleniyor...

içimin yangınlarında dolaşıyorsunuz şu an
oysa az öteden yürüseniz
ayaklarınıza bulaşan olmaz
beyefendi saygı duyulması gereken birisiniz
oysa ben anlamını çoktan kaybettim
dumanların tüttüğü kalp odalarımı mesken tutmayın kendinize
ölürsünüz haberiniz olmaz
Biraz nefes için mekan değiştirin bence
zira karanlık odalar yerine
kumsal var, deniz var, güneş var
koşturan çocuklar var
sizi sevecek insanlar var
ellerimi bırakın artık dersem gücendirmiş mi olurum sizi
camdan atacak işlemeli beyaz mendilim yok
biliyorsunuz onsuz olmaz samimi aşk
benim tozlu yollarım var
evim sırtımda
sevdiklerimde oyle
alışılmışa meydan okuyarak gitmek istiyorum buralardan
siz bu yolculuğa hazırmısınız gerçekten
herkesin harcı değil
benim de öyle
ama başka çarem yok...

Buyuk bir cesarete ihtiyacim var
Ama cok buyuk
Aslinda cesaretim yok degil
Ama su kurulu duzen
Yada kurulmus gibi gozuken duzen
Beni benden aliyor
Beni onemseyen yada en azindan oyleymis gibi gozukenler olmasa
Bir an bile durmam
Gitmek arzusu ne bastirilamaz bir duygu bole
Gittikden sonrada bastirilamayan yalnizlik
Aff huzursuz bir ruhum var
Yaratilis fitratim otle sanirin
Yoksa bende herkes gibi akisina kaptirabilirdim sanirim...

İçimde bir volkan var sık sık patlayan
Patladikca lavlarini doken
doktukce insanlarin canini acitan
Acittikca daha cok acizlesen
Bu olmasin diye susuyorum
Acitmayayim diye acitiyorum kendimi
Lime lime ediyorum bazen
Bazen toz toprak
Şevkat söndürür diyorlar bu lavlari
Bilmiyorum
Bilemedim ki hic
Sustukca ben daha cok acitiyorlar
Şu aciz gönlümü alsam sunsam sana
Tüm kaybolan umutlarimi
Var olma heyecanimi
Dünyayi sevme isteğimi geri verirmisin
Zira onlarsiz yaşamak çok zoruma gidiyor
Bilmiyorum ki baska ne verebilirim
Sahip olduğum başka hicbirseyim yok
Irademden baska
....

yazdığım tüm cümleler keşke ile başlıyor ve keşke ile bitiyor
ve yine diyorum
keşke ruhum için birşeyler yapabilsem
keşke avuçiçlerimi gökyüzüne doğrulttuğumdan
ilk insanlık için sonra ruhum için kelimeler dökebilsem
herkesin mutlu olabildiği şeylerle bende mutlu olabilsem...
ya yanlış zamanda geldim bu dünyaya
yada yanlış mekanda...