içimde bir balon var sanki durmadan şişen
patlatsam kurtulacağım gibi
ama patlatmasam onunla uçacağım gibi
uçup bulutlara karışacağım gibi
ama bir sorun var
benim yükseklik korkum var
bu nedenle onunla yaşamaya alışmaya çalışıyorum
ama nafile
olmuyor
ne yapmalı şimdi
gerçekten dargınım şimdi herşeye
nasıl da yalnız bıraktınız beni
nasıl da kıydınız
olsun bunlarla olgunlaşıp
sonra fazla olgunlaşmaktan öleceğim biliyorum
içimde şişen balon da benimle gömülecek ve sanki şişmeye devam edecek gibi
ne garip buhranlar yahu
neyse
kendimi artık psikolojik olarak sorunlu biri gibi görmeye başladım
sorunlu demeyelim de halledemeyen diyelim
üstesinden gelip halledemiyorum hiç birşeyi zira,
bir yaz okumuştum geçenlerde
diyor ki
psikologlara gidenler hastalar değil hastaların hasta ettiği çevrelerindeki insanlar
benim çevremde onca var ki
ne yapmalı
ne yapmalı
herkese herşeye küsüp bir kasabaya sığınan insanları canı gönülden anlıyorum şimdi
maalesef ki anlıyorum
hayırlısı...
kötü günlerim için boş bir bavulum vardı yatağımın altında bekleyen
yine hayırlısı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder