yazıyorum ama içime
kalbimin duvarlarına
parmak uçlarıma kadar geliyor harfler
bazen iyilikler
bazen kötülükler
gözlerimin önünde hep çocukların vurduğu kuşlar
bedenleri taş
elime alıyorum hepsini
topluyorum kucağıma
ölülere saygı
toprağa saygı
kızıyorlar bana hep
bense yaşamak sevdası istiyorum biraz
parmak uçlarıma yetecek kadar
resimler asıyorlar hep kalbimin duvarına
bir çivide ben çakıyorum babamı asıyorum oraya
keşke burda olsaydı şimdi
keşkeler ne çok hayatda
zaman geçsin diyorum ya
hala oyle diyorum
iyileşmek umrumda değil
yaşlar kalbime dökülüyor
kase yaptım biriktiriyorum
ben ne yaptığımı
nasıl yaşadığımı bilmiyorum
...