saçma sapan bir istasyon burası
ne ağacı var ne gölgesi
ne yağmuru var ne açan çiçekleri
sadece kar kış kıyamet
biz neyiz ki
bukadar güçlü bu kadar dimdik
biz neyiz ki
herşey bizim için mi
tüm uzuvlarımla hissediyorum bazen
tüm hücrelerimle
tüm atomlarımla
yörüngem acılarımın etrafı
başım dönüyor etrafında dönerken
çarpmamak için duygularıma
savuruyorum kendimi
özlemleri koyamıyorum bir kenara
hani hepimiz yalnızız derler ya doğru
önce kendimi kabullenmeliyim
kendimi kabullenmeliyim ki yalnızlığım geçsin
yalnızlığım geçsin ki kendimi kabullenebileyim
önce yalnızlığımı geçirmeliyim
bu durgunluğu alsın biri içimden nolur
alsın bu içine kaçan hallerimi
yerine bir gülümseme bıraksın mesela
biraz gürültü biraz insan
Ver Rabbim
ne olur birazda senden ver
bağ bahçe değil
duygu ver düşünce ver
ver Rabbim biraz da sabır ver