saçma sapan bir istasyon burası
ne ağacı var ne gölgesi
ne yağmuru var ne açan çiçekleri
sadece kar kış kıyamet
biz neyiz ki
bukadar güçlü bu kadar dimdik
biz neyiz ki
herşey bizim için mi
tüm uzuvlarımla hissediyorum bazen
tüm hücrelerimle
tüm atomlarımla
yörüngem acılarımın etrafı
başım dönüyor etrafında dönerken
çarpmamak için duygularıma
savuruyorum kendimi
özlemleri koyamıyorum bir kenara
hani hepimiz yalnızız derler ya doğru
önce kendimi kabullenmeliyim
kendimi kabullenmeliyim ki yalnızlığım geçsin
yalnızlığım geçsin ki kendimi kabullenebileyim
önce yalnızlığımı geçirmeliyim
bu durgunluğu alsın biri içimden nolur
alsın bu içine kaçan hallerimi
yerine bir gülümseme bıraksın mesela
biraz gürültü biraz insan
Ver Rabbim
ne olur birazda senden ver
bağ bahçe değil
duygu ver düşünce ver
ver Rabbim biraz da sabır ver
27 Mart 2014 Perşembe
25 Mart 2014 Salı
herkese, herşeye kızıyorum bazen
bildiğim tüm kötü sözleri sarf ediyorum
içimdeki yıldızları koparıyorum tek tek
üstlerine basıp geçiyorum
hiç olmamışlar ve bana umut vermemişler gibi
hayatıma bakıyorum
sanki benim ellerimden çıkmış gibi
tepemde ipler var
ipler başkalarının ellerinde
boğazımda düğümler
düşlerimde düşünceler
kaybolmuş bilinçaltı
bulamayınca ben kendimi
yeniden başlıyorum aramaya
kısır döngü gibi
tekrar ve tekrar
sanki bir yerlere saklanmış bulunmayı bekleyen gibi
usumda biriktirdiğim bir yol
ne başı belli ne sonu
eskiden kitaplar yol gösterirdi
alırdı yanlızlığımı
şimdi onlarda yok
çıkardım hepsini hayatımdan
kelimeleri oturtamıyorum yerlerine
kendi ruhuma yapamadığım gibi
sonu gelmez şeyler var kafamda
hiç susamıyorum bu nedenle
nefis
kör şeytan
zaman geçiyor
şükür...
bildiğim tüm kötü sözleri sarf ediyorum
içimdeki yıldızları koparıyorum tek tek
üstlerine basıp geçiyorum
hiç olmamışlar ve bana umut vermemişler gibi
hayatıma bakıyorum
sanki benim ellerimden çıkmış gibi
tepemde ipler var
ipler başkalarının ellerinde
boğazımda düğümler
düşlerimde düşünceler
kaybolmuş bilinçaltı
bulamayınca ben kendimi
yeniden başlıyorum aramaya
kısır döngü gibi
tekrar ve tekrar
sanki bir yerlere saklanmış bulunmayı bekleyen gibi
usumda biriktirdiğim bir yol
ne başı belli ne sonu
eskiden kitaplar yol gösterirdi
alırdı yanlızlığımı
şimdi onlarda yok
çıkardım hepsini hayatımdan
kelimeleri oturtamıyorum yerlerine
kendi ruhuma yapamadığım gibi
sonu gelmez şeyler var kafamda
hiç susamıyorum bu nedenle
nefis
kör şeytan
zaman geçiyor
şükür...
22 Mart 2014 Cumartesi
yazıyorum ama içime
kalbimin duvarlarına
parmak uçlarıma kadar geliyor harfler
bazen iyilikler
bazen kötülükler
gözlerimin önünde hep çocukların vurduğu kuşlar
bedenleri taş
elime alıyorum hepsini
topluyorum kucağıma
ölülere saygı
toprağa saygı
kızıyorlar bana hep
bense yaşamak sevdası istiyorum biraz
parmak uçlarıma yetecek kadar
resimler asıyorlar hep kalbimin duvarına
bir çivide ben çakıyorum babamı asıyorum oraya
keşke burda olsaydı şimdi
keşkeler ne çok hayatda
zaman geçsin diyorum ya
hala oyle diyorum
iyileşmek umrumda değil
yaşlar kalbime dökülüyor
kase yaptım biriktiriyorum
ben ne yaptığımı
nasıl yaşadığımı bilmiyorum
...
kalbimin duvarlarına
parmak uçlarıma kadar geliyor harfler
bazen iyilikler
bazen kötülükler
gözlerimin önünde hep çocukların vurduğu kuşlar
bedenleri taş
elime alıyorum hepsini
topluyorum kucağıma
ölülere saygı
toprağa saygı
kızıyorlar bana hep
bense yaşamak sevdası istiyorum biraz
parmak uçlarıma yetecek kadar
resimler asıyorlar hep kalbimin duvarına
bir çivide ben çakıyorum babamı asıyorum oraya
keşke burda olsaydı şimdi
keşkeler ne çok hayatda
zaman geçsin diyorum ya
hala oyle diyorum
iyileşmek umrumda değil
yaşlar kalbime dökülüyor
kase yaptım biriktiriyorum
ben ne yaptığımı
nasıl yaşadığımı bilmiyorum
...
Kaydol:
Yorumlar (Atom)