bunalım

bunalımdayım sanırım.bunu farkederek çıkmaya çalıştım ama bunları yazdığıma göre henüz başaramamışım...yorgunum..beynimde sürekli bir  korku..içimde umutsuzluklar...ve tekrar ediyorum hep.. beni kandırıyorlar herşey güzel olmayacak işte...hiç oyle bir beklentim kalmadı artık.sadece ama sadece sessizlik ve yalnızlık istiyorum üstelik bukadar yanlızken. sanırım kendi kendime yuk olmaya basladıgım için kendimdende kurtulmak istiyorum...gitmek kadar kalmakda bir dert..nefesim cıkmıyor bazen..bunları düşününce. karasızlığın dibindeyim.kendimi bırakıyorum bazen .bazen tutup ellerimden tavana asıyorum zincirle..biri bu gürültüyü kapatsa keşke...düşünme yetim bozularak yerini sadece korkulara ve gec kalmışlıklara bırakıyor. sanırım kalkmaya cabalamamalıyım artık. oysa herşey yine olacagına varmadımı şimdiye kadar....