Iki perde arasindan bakiyorum dunyama.Ağaçlar, dag ve bulut..bense avutmak icin kendimi dunyalik seylere gomuluyorum.belki diyorum bu sefer olur belki bu sefer basarirum.gunesi hediye ediyor hergun Rabbim bize.oyle guzel ki geri ceviremiyoruz hic bir zaman.Bir cok seyi tatmadan gidecegim buralardan biliyorum ama umrumda degil.belki daha guzeli bulur.avutmalar yine basladi.tuttuğum dali kirdim.baglandigim ipi de kopardim.ellerim boslukda simdi.yakalamaliyim yine birseyler.bir kusu belki.belki bir bulutu.ama demistim ya gecenlerde hersey beklemek diye.bildigim butun kavramlarda bocalamaya basladim.bambaska bir dunyada gibiyim.boslukdqki ellerimi beklemeye mi vermeliyim...