bakışlarımı ne zaman uzatsam o boşluğa
karşımda kocaman buz gibi bi duvar
inanmak hala ne zor
biliyorsun, eminsin ama..
belki bir ihtimal
duvara resimler çiziyorum
içimi ısıtması için
ellerim boşlukda kalıyor
bildiğim herşeyi unutuyorum
bir umut yani bir umut işte
şu içimin yalnızlığı yok mu
keskin bıçak gibi
yokluk
koltukdaki boşluk
kulağımda kalan nasihatler
telefonumdaki numara
okadar değiştim ki
kendi karanlığım yetiyor boğulmama
varlığım da yokluğum da bir
renklerim gittikçe kayboluyor
duvardaki gölgeye dönüşüyor
bedel ödemeden bir yere gitmek yok biliyorum artık bunu
güçlü iken güçsüz olmak....

Iki perde arasindan bakiyorum dunyama.Ağaçlar, dag ve bulut..bense avutmak icin kendimi dunyalik seylere gomuluyorum.belki diyorum bu sefer olur belki bu sefer basarirum.gunesi hediye ediyor hergun Rabbim bize.oyle guzel ki geri ceviremiyoruz hic bir zaman.Bir cok seyi tatmadan gidecegim buralardan biliyorum ama umrumda degil.belki daha guzeli bulur.avutmalar yine basladi.tuttuğum dali kirdim.baglandigim ipi de kopardim.ellerim boslukda simdi.yakalamaliyim yine birseyler.bir kusu belki.belki bir bulutu.ama demistim ya gecenlerde hersey beklemek diye.bildigim butun kavramlarda bocalamaya basladim.bambaska bir dunyada gibiyim.boslukdqki ellerimi beklemeye mi vermeliyim...

tüm hayatımız beklemekle geciyor demişti bir arkadaş, ne kadar da haklı. hep bekliyoruz. gerci kim ne derse desin başka caremiz de yok gibi. acizlikten bekliyoruz, yapacak başka bir şeyimiz olmadığından yada gidecek başka bir yol yada tıklatacak başka bir kapı. elimizde sadece beklemenin kapısı beklemenin yolu. sağım solum önüm arkam beklemece. imanımız kaçar geri gelsin diye bekleriz. dualarımız kaçar yeniden bizi bulsun diye bekleriz. sevmeyi bekleriz sevilmeyi bekleriz sahiplenilmeyi korunmayı bekleriz. her şeyden önemlisi kendimizi bekleriz...yalnız olmayı bekleriz bazen, bazen olmamayı, nokta yerine virgul atacagımız zamanları bekleriz bazen bazense birinin bize elma soymasını, çoraplarımızı çıkarmasını bekleriz birde. aslında ne istediğimizi bilemedn sadece aciz yanlarımızı gördüğümüzden özgüvenimiz olmadığından... eminim yapacak çok şey var ama beklemekten zaman kalmıyor başkaldırmaya.....