Kul yetiş demeden Hızır yetişmezmiş diyorlar
ne yalan halbuki
bizi bizden daha seven O varlık herşeyimizi biliyor
herşeyimizi görüyorken
çaresizliğimizi bilip, duyup
cevap vermek için aracı tutuyorken
ne istediğini bilmeyen nefislere
yol gösterip imdat ediyorken
neden ondan kaçarcasına sağa sola savruluşumuz
ellerimizi açtığımızı sanıyoruz
arada bir
yemek yerken de arada bir mi yiyoruz
yada ruhumuzun gıdasının eksikliğini neden sonradan farkediyoruz
ruhumuzun yangınını neden göremiyoruz bilmiyorum
bu kadar güçlü ve önemli bir görev verilmişken
neden herşey zevk ve sefa için sadece
Elbette Ömer Hayyam da olmak lazım arada bir
ama ya Mevlana
ya Eyüp as.
boğazımıza kadar kibire batmışken
hoşgörüyü neden bu kadar gerilere bıraktık
neden alnımız yere eğilmeyecek kadar ukala
güvendiğimiz şey ne
şu an bir pıhtı ile ellerimizden kayıp gitse geleceğimiz
vereceğimiz hesap çok büyük
kul olamadığımız için değil
onun öncesinde
insan olamadığımız için...