Ruhumun yara aldığını biliyorum
kanamalarım benden habersiz değil
gökyüzüne bakmaya utanıyorum bazen
güçlü olamadığım için
içimdeki sessizliği bastırmak için çok konuşuyorum
gürültülerim yalnızca beni susturuyor
dinleyen yok bu sessiz bağrışları
dallarından koparabilecekmiyim çığlıkları
şimdi nereye gitmeli
ne yapmalı
bir süreliğine unutmak...
zaman durduruyor bizi
neyseki geçiyor aynı zamanda
eskilmeye eskimeye devam...