30 Aralık 2012 Pazar

tıp

şimdi bir bakıyorsun güneş açmış , havanın soguk olmasına ragmen kuşlar cıvıl cıvıl. Evet diyorsun tüm acılara rağmnh hayat hala devam ediyor.. korkma zaman gececek ve bu altında ezildiğin ne varsa hepsi bir bir dökülecek. çokda dogru soyluyor aslında. ama ama sı var işte. benim hayatım herkesin sahip oldugu rahat bir hayat gibi degil. benim hayatımda sırtımdan savurup atamayacagım ve olene kadar taşımam gereken yuklerim var. Benim hayatım derken bile bana ait degil aslında, sadece taşınacaklar bana ait hepsi bu. Kimseye anlatamamak hoş anlatsamda anlayamamaları böyle bir şey işte. kendimi acındırmak degil derdim ama. bir gunlugune sadece amalarımdan birini versem ödünç olarak yani birisine taşıyabilecegimi sanmıyorum. Ama larım cok agır cok acı. neyseki imanımız var diyorum ya... Bugun bir arkadaşım kendine gel artık dedi bana. biraz gez toz normal insanlar gibi davran. bu mumkunmu acaba diye dusundum. bende isterim elbet nedne olmasın ama. bak işte bir ama daha. neyse sustum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder