Bir karmaşanın ortasında kalmış gibiyim. Havada saganak saganak yagan kurşunlar.Çığlıklarımıı koparamıyorum bir türlü hepsi boğazımda düğümleniyor.İçimde mavi bir kuş... karıştırıyorum bazen ben miyim mavi o mu...zaman geciyor. oysa sadece zaman geciyor. ben hep düşüp yaralanıyorum. ellerimde kocaman bir yara izi. Birazda gozlerimde.gözlerim durmadan akıyor, durduramıyorum. Susuyorum sadece. oysa kimse bakışları okumayı bilmiyor. sırtımda bir dünya yük. altında eziliyorum.günahlarım cebimde.kirleniyor ruhum.bir çok yol var biliyorum ama gidemiyorum.korkuyorum. yalnızlıktan. geç kalmış olmaktan.
koltukda kocaman bir iz.koltugun elleri buz.oturamıyorum düşüyorum.gölgeler peşimde.yalnızım kimse bilmiyor.sadece git diyorlar.oysa yazacak ne cok şey var...
anlatamıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder