ya hu arkadaş
içimden fışkırıyor şiirler anlamlar hayaller utanmalar
ama susturuyorum hepsini
sus diyorum yaramaz kız
sus
annem hasta ve yaşlı
başımda etrafımda kalabalık
ne yapayım hepsi ensemde
ben sadece sus diyebiliyorum
ama susuyormu tabiki hayır

ya ben hayata bukadar anlamlı bakmamalıydım
yada ona biraz daha anlam verilmeliydi
denge yok aramızda berimizde ilerimizde
ne yapacağız böle
bütün espirilerime kendim mi güleceğim
bütün şiirleri kendime mi yazacağım
bütün şarkıları kendime mi söyleyeceğim
yalnızım ulann
yalnızım işte
hemde kalabalığın tam ortasında
tam dibinde ulan
e hani düştüğüm yerden tutup kaldıracaktın
e hani hep benimle olacaktın
yok abi yok
hiçbşr şey olmuyor olmuyor işte

içimde bir balon var sanki durmadan şişen
patlatsam kurtulacağım gibi
ama patlatmasam onunla uçacağım gibi
uçup bulutlara karışacağım gibi
ama bir sorun var
benim yükseklik korkum var
bu nedenle onunla yaşamaya alışmaya çalışıyorum
ama nafile
olmuyor
ne yapmalı şimdi
gerçekten dargınım şimdi herşeye
nasıl da yalnız bıraktınız beni
nasıl da kıydınız
olsun bunlarla olgunlaşıp
sonra fazla olgunlaşmaktan öleceğim biliyorum
içimde şişen balon da benimle gömülecek ve sanki şişmeye devam edecek gibi
ne garip buhranlar yahu
neyse
kendimi artık psikolojik olarak sorunlu biri gibi görmeye başladım
sorunlu demeyelim de halledemeyen diyelim
üstesinden gelip halledemiyorum hiç birşeyi zira,
bir yaz okumuştum geçenlerde
diyor ki
psikologlara gidenler hastalar değil hastaların hasta ettiği çevrelerindeki insanlar
benim çevremde onca var ki
ne yapmalı
ne yapmalı
herkese herşeye küsüp bir kasabaya sığınan insanları canı gönülden anlıyorum şimdi
maalesef ki anlıyorum
hayırlısı...
kötü günlerim için boş bir bavulum vardı yatağımın altında bekleyen
yine hayırlısı

yapacak çok şey var
ama bu can istemiyor ki
ah bir istese
eskisi gibi istese
ceplerini boşaltmadan
çığlıklarını dallardan koparıp içine almadan evvel istese
nelere hükmetmez ki
ama yok nafile
her kalkmak istediğinde bu sefer olur yaaa
neden olmasın dediğinde
neyse
istemek diyordum efendim
elbette istemek önemli
ama başlamak için
ya sonra
yani ya sonra istemezsen
ki ya sonradan istemiyorsun
gözünde büyüttüğün şeylerin
senin için beş para etmez hale gelmesini görmek
isteğini azaltıyor belli ki
aslında oda onemli değil
duygular zaman aşımına uğruyor efendim
ne yapmalı
alıp duyguları çöpemi atmalı
e hadi attık diyelim
bu sefer gelde alışkanlıklarınla
içinde kalan boşlukla savaş
hadi buyur er meydanına derler sonra
yok valla savaşacak gücüm yok efendim
hele insanlar ah onlar var ya onlar
bencil, küstah, güya mağrur
neyse
bir arkadaşım dediki bana
bencil ol
nasıl olayım ayol
ne olduğunu dahi bilmiyorum
neyse öğrenmeye karar verdim
karar verdim vermesine de ama hani istemek nerde kaldı
neyse önce istemeyi istemeye karar vereyim ondan sonrasına bakarız
sonuç olarak
evet hala yalnızım:)
olsun şimdiye kadar kimse ölmedi değil mi yalnızlıktan
bende ölmedim misal
o vakit bişey de olmaz

Hiçbir zaman yaralarıma merhem olmayacagını biliyordum
ama bunu şu an yeniden tekrar etmek acıttı
herşeyin üstünü örtmekden öteye geçemedik
geçemeyeceğiz de
bakalım bu hikayeye ne zaman nokta koyacağız
böyle devam edemeyeceği için biliyorum
bitecek bir gün
geriye sıfır kalması gerekirken
yarım eksileceğiz
herşey zor gelecek
ama olsun buda geçecek
herşeyde olduğu gibi
buda bitecek

Rabbim!

hadi bana birini gönder
tutsun kaldırsın beni
söz şikayet etmeyeceğim daha fazla

hadi içimdeki bu ızdırabı, çaresizliği, acizliği al
daha çok döneceğim içime söz

kendimi iyi hissetmediğim zamanlar iyi hissetiğim zamanların üstünü güzelce bastırıyor. daha az iyi hissediyorum anlamına gelmesin bu. ama bi bardak su içerken bile sanki yaşadıklarım yeniden aklıma geliyor ve tamamen unutmuşum gibi hatırlatma yapıyor bana. ozaman yeniden aynı acıyı yaşıyorum aynı derinlik ve aynı karanlık yanıyla.arada bende hatırlatıyorum kendime. bak arada gök yüzüne bak. bulutların arasından kaçan ışıkları izle. sana yaklaşan kuşlara gülümse. belki bunlara tutunursam daha kolay atlatırım belki.belkide zaman öylece akıp gider. sonunda herşey nihayete erer. sen elinden geleni yap. biliyorum çok zor nankörlüklerle boğuşmak. biliyorum çok zor aslında yokken varmış gibi olmak. daha bildiğim onca şeyi saymayacağım. ama ben diyorum ki inan hiçbir şey bilmiyorum. perdenin önü bende. ama ya arkası. ya arka planda konuşan ve hiç susmayan insanlar. ellerim açık. yaş oldu bilmem kaç. ellerim hala açık. yıl geçmiş. niyet halis. elbette halis elbette edecekse Yaradan yardım edecek. ama ya bu haksızlık insanlardaki. ya kendime yaptıklarım. herşeyi bırakma imkanım olsa bir dakika durmam diyorum duyan yok. neyse O duysun yeter bana. İster verir ister vermez biliyorum ama olsun. duyduğunu biliyorum. bununla yetineceğim...

Her gecen gun daha cok hissizlesen bir yurek
Akli karisik bir beden
Umudunu kaybetmis bir ruh
Mucize aramaya basladi yine etrafinda
Oysa mucizelere inanmiyor artik
Hayat megersem ne ciddi bir ismis arkadas
Espri yapiyor ama gulmeni istemiyor
Espri yapiyorsun ama gulmuyor
Bir anlayan istedim sadece
Valla bir tane yeterdi
Fazlasinda gozum yokdu
Ama o da olmadi
Ne yapayim simdi
Beklemekden
Istemekden
Kapilari gozlemekden
Belkilerden
Vaz mi geceyim
Hep ertelemek hep
Olsun ya olacaklar
Olacak elbet olacak umudu
Yikilsin bu umutlar artik
Beni ayakta tutmakdan ziyade
Curutuyor artik zihnimi de bedenimi de