dedikleri gibi belkide kelebekler bu dünyayı begenmedikleri için intihar ediyorlardı bir bir
bizse intiharlarımızı zamana yaymakla meşgul olduk
yoruldukça yorulduk evet
ama hep bir sabır hep bir bekleyiş
gelecek evet gelecek
mutlu güzel günler gelecek
ha gayret evet evet olacak
ama aa biraz daha sabır
ama biz neden ısrarla kandırıyoruz ki
kendimizi veya soz verdiklerimizi
acılarımız büyüdükçe büyüyor
bizse gecenin bi vakti işte
yağan yagmuru değerlendiriryoruz
biraz müzik diyoruz
bi parça hüzün
yalnız hüznü vardı kalbi olanın diyor ya şair
ben ne yaptım ki şimdi
niyetim hep halis iken
neden önümdeki hendekler dahada büyüdü
yağan yagmur içimdeki yangını da söndür se ya
yada benim günahlarımıda kirleri yıkadığı gibi yıkasa
bilmiyordum Allahım gerçekten
bu kadar zor olabilecegini
bilseydim kabul etmezdim sanırım
nefesim bu kadar kesilirken
bir seçim yaptım evet
ama neden hep inandım bu kadar kendime
vaz mı geçmeliyim artık kendimden
....

sanki o zor zamanlar hiç yaşanmamış gibi
sanki yüreğinde ki mavi kuş sessizce ucup gitmiş gibi
aklımda bir tek gözlerin var
içinde sorun işaretleri olan
bir de yumuk ellerin
sıkıca sarıldığım
çok erkendi oysa gidişin
üstelik sana o kadar ihtiyacım varken
bense her dediğini yaparak gurur duyardım kendimle
...
yalnız kalmak istedim ve evet yalnızım simdi
bi anlayan aradım sadece
anladığını sanan değil
yeminle bu dünya dar bana
sen gittiğinden beri öyle
Kasım lar eskisinden daha hüzünlü şimdi
vay bana
hu bana
sen bana...

hayatım boyunca orta yol insanı oldum hep
ne sağa ne sola
denedim aslında adımlarım bazen kaydı sağa bazen sola
fakat işim hep zor oldu
hiçbir yere sığamaz ortacılar
hiçbir kalıba giremez
hiç bir şiir onlar için yazılmamıştır mesela
ya da hiç bir roman
filmin sonunda bile ölürler örneğin
ne kadar iyi niyetli olsalar da
kimseye zararları olmasa da
yinede kötü adamlar öldürür onları
kimseye de anlatamazlar dertlerini
işte bir babam bilmişti bir o anlamışdı
o da yok şimdi
neyse konu bu değil
konu toplumdaki yaşadığım şiddetli yalnızlık olayı
yalnızlık da sorun değil de
işte ne bileyim
bir buraya gel diyor diğeri beri ye
bense düşünmekden sonunu herşeye kararsız
eleştiren arkadaşlara şu hayatımı bir dakikalığına vermek isterdim
sadece 1 dakika
bakalım dimdik kalmaya devam edebileceklermiydi
offf ne bunalım arkadas
ne acınası bir durum
yoruldum lan
artık kaldıramıyorum
artık kimseyi istemiyorum etrafımda
bu kadar insanın içinde yalnız olmaktansa
bu kadar olmayan insanların arasında yalnız kalırım daha iyi
boşuna dememişler
selam olsun ağır adımlarla bu dünyadan geçenlere
kimseye zararı dokunmayan sessiz sakin insanlara
ne mutlu bana ki böyleyim

Ya Rab

ateşimi söndür
yüreğimdeki yaraları sar nolur
ellerim ol, ayaklarım ol
başımın tacı ol
derdime derman
kalbime dost ol
benim gücüm sadece bukadarını kaldırıyor
eğer daha fazla verirsen
kendimden korkarım
nolur korkacak hale getirme beni
kimsem yok senden başka
anlayan
dilim lal
anlatamam kimseye
anlamazlar bilirim
denedim gerçekten denedim
olmadı
bana bir yol bana bir çare...

sen bana göre değilsin anlatamıyorum
ben bana göre değil
ben bana büyük
ben bir bana aciz
bir bana umutsuz
herkese gülücük
kendime beş karış surat
ben bir beni sevmiyorum bu dünya da
ben bir bana günahkar
hiç beni, düşünmeyin emi
bir tek kendinizi düşünün

bir tek siz hak ediyorsunuz mutluluğu
sevmeyi
aşık olmayı

ben herşeye rağmen
bir tek benimle iyim lan
bir tek kendimle...

Dogdugumda aklima yazilani
Bildigim herseyi unuttum
Artik hersey karman cirman
Beynim bulanik
Dogru.ne.yanlis ne bilmiyorum
Bendeki tek duygu korku
Yorgunum
Ellerimden tutan yok
Isteyen var gibi ama oda yapamiyor
Mutsuz olecekmisim gibi hissesiyorum
Yasamak bogazimda dugum
Yasamak kalabalik ve mutlu bir aile
Yasamak sevdiklerinin gonullerindeki tebessum
Yasamak sevdiklerinin gozundeki umut
Yasamak bir olmak onlarla
Uyku dusman gibi
Uyku dost
Celiski ne yaman
Celiski ne zor
Arafdayim simdi
Yillar oldu
Bekliyorum

merdiven dayıyorum birbir duvarıma
yükseğe hep daha yükseğe
gidiyorum gerimde koca bir boşluk
keşke pişmanlıklarımı da bırakabilsem
alsa biri sırtımdan onları
hep birilerine ihtiyaç duyuyorum farkındayım
ama gücüm yok ama umudum yok
ama en önemlisi beni ileriye götürecek hayallerim yok
böyle kupkuru susuz bir ağaç gibiyim
çölün ortasında kalmış
çaresiz
yorgun
aciz
daha ne denir ki bu zamanın üstüne
herşey zamanı iyi geçirmek değilki
acılarımada şükür
çok özlüyorum hala seni baba
çok özlüyorum
kokunu,sesini
çatık kaşlarını
yün hırkanı
cebinden çıkardığın mendilini
yanından hiç ayırmadığın çakını ve tespihini
tespih bir tek sana yakışıyordu sanki
bir tek senin parmaklarına yakışıyordu
içinden söylediğin her ne ise ona eşlik etmen parmaklarınla
en zoru da senden geriye kalanları toparlama
insan hiçbirini vermek istemiyor
çok şükür seni bana nasip edene
çok şükür tattırdığın duygulara
bilmiyorumki sen bizi kime emanet ettin şimdi
tıklatacağım kapıyı elbette biliyorum
ama sen kime emanet ettin
hayatın lezzeti kalmadı ki
keşke birlikte gitseydik
depresyondaymışım öyle diyorlar
ne uzun kaldım yine
oda olmasa kime gidicem demekki
hep kendi kendime
hep yalnız....