herşeyi çok doğru yaptığını zannedersin

ufak tefek kusurların var ama yinede iyi bir insan olduğunu düşünürsün

yaptıklarından pişman olursun ama okadar da olmazsın aslında

hiç sandığın gibi değilsin

öyle güzel biliyorsun ki aslında öyle olmadığını

kendinden bıkıyorsun artık diymi

kendi derdine dönüp bakarsın

sonra insanlarınkine

sonra dünyadakilerin kine

sonra ne işim var bu dünyada dersin

sonra ruhunu beğenmezsin

sonra bedenini

olumlu giden ne var bilmiyorum

ama bu  benliğin olmadığı kesin...

öyle güzel esiyor ki rüzgar
içimde kuytu köşelere kaçma hissi
fısıltılar içimde
yaprak ezan yıldızlar
umutlarımı koyacak yer bulamıyorum artık
yerlerine yeni şeyler koymuştum
ses beni çağırıyor gökyüzüne
en son ne zaman baktım hatırlamıyorum
arada bir geliyor rüzgar
asla götürse beni
artık ne dileyeceğimi bilmiyorum
harfleri unutuyorum bir bir
şimdi bahar geldi ya
içimde açan çiçekler kayboldu
dudağımda buse olmalıydı oysaki
başımda papatya tacı
kalbim hep turuncu mevsimde
ellerim gökyüzüne dönük
oysa başım yerde
Ya Rab diyorum
düğümleniyor dünyam
Ya Rab diyorum
içimin karanlığı yıkanıyor
ellerimden tutsan yeniden
yeniden anlam katsan hayatıma
özlemler boynumuzun borcu tamam
amenna ve sadakna
ama
ya kalbimdeki bu sızı
bu sızıyı anlayan bir şahsiyet
bu kadar mı günahkardım gerçekten
yoksa hamurum acılarla mı yoğruldu
senden gelen elbet kabulum
ama kimse anlamıyor
kabuğuna sığamıyorum ki bedenimin
ruhum uçmak istiyor artık
kuşlarla haldaş olmak istiyor
havva olmayı beceremeden
mahlukat olmak istiyor
sadece istiyor işte
zira aciz ve
başka bir şey bilmiyor.

yine herşeyi batırma
yine herşeyi mahvetmişim hissi içimde
dağıttım yine herşeyi...

ne garip bir duygu şu an içime hakim olan
ya az git öteye
nasıl bir ıssızlık böyle
alplerde buz tutmus dağda bi başına kalmak gibi
içim acıyor bende tuz basıyorum
keyifsiz garip zamanlar
nankörlük etmek istemem elbet
sen ima ettiklerimi bilmeden yapıyorum say Rabbim olmazmı
zira çok acıyor varlığım
bu durumda nereye sıkıştırayım onu
alıp kendimi dünyanın en yüksek tepesine koyasım var
sonrada unutasım elbet
şu yalnızlığım bir anlam kazansın hiç olmazsa
böyle herkesin içinde hissetmek o duyguyu daha bir koyuyor
Rabbim ellerimi açıp da geldim sana
ama güzel şeylerle doldur olmaz mı
bir tutam sabır bu dünyaya
bir tutam yaşama isteği
bir tutam tüm anlamsızlıklara bir anlam
bir tutam kendimi sevme isteği
pek beceremem ama bir tutam da mutlu olma ve bunu başarma isteği
son olara bir tutam da sevdşklerime mutluluk
biliyorum cok sey istedim
ama olsun ellerim büyük
alır hepsini