bişeyler yazacak vaktim olmadığından değil yada artık mutlu olduğumdan değil yada yazacak bişey bulamadığımdan değil mevlana misali hamdım piştim yandım bu üç safhadan birindeyim geçip gidiyorum ama hangisindeyim bilmiyorum. yazamamak değilde artık nasıl ifade etmeli modundayım daha çok hiç akıldan çıkılmayan onca şeye yenilerini ekliyorum gün be gün. insanlar eşlerini arıyor yada çiftlerini. ya bendeki bu lakayt durum ne. kendim bukadar üzgün iken nasıl oluyorda etrafımdaki insanları üzme hakkı buluyorum kendimde. nedne bu kadar bencil oldum ne zaman bu hale geldim. hesabını verebilecekmiyim. umudun ortasında iken doğum sancısı gibi gordum hep yaşadıklarımı oysa bir avunmadan öteye gecememişim ne yazıkki..zaman işliyor tik tak. çabucak geçsin be hızlıca. geçsin ama aklı başında. aklımı başımdan almadan. sonra nasıl bilirim ki nasıl konuşacağımı...