yollar olur..gelinir gidilir
yokuşlar olur çıkılır...inilir
çukurlar olur ..genelde düşülür
düşünceler olur..siyah
zaman olur
yutulur herşey
sindirdiğini sanırsın
kursakda kalmıştır
yürürken apansız kulağa bir tını takılır
bir melodi duyarsın inceden
sonra kesilir
kovaladığın tek şey hayat boyunca
o melodiyi yeniden duyma sevdasıdır
ama bunun adı farklı
bunun adı mutsuzluk değil
mutsuzluk olsaydı katlanırdı ınsan
bu daha çok değirmen altında ezilen buğday gibi
çaresiz aciz
hiç bitmeyen kalp sıkışmaları
savaşın ortasındaki yalnız savaşçı
mutluluk olmasada olur Akasya
fedakarlık insan üstü gibi
yalnızlık içimi ısıtıyor artık
ne tuhaf eskiden dondururken
şehir çok yakınımda
ellerim onun elinde
ışığım onun kalbinde
gözlerimi kapatıyorum sımsıkı
göz kapaklarım üstüme düşüyor
nasıl başarıyor kalabalıklar
nasıl koşabiliyorlar bukadar hızlı