....

sana savaş açıpda üstesinden gelemediğin şeylerin bir zaman sonra ellerinden tutmaya başlıyorsun.
alışıyorsun varlığına ve onunla yürümeye devam ediyorsun
kul olma fıtratının getirdiği bir ayrıcalıkla herşeye alışıyor insan
savaş verdiğin şeyler bir zaman sonra anlamını yitiriyor
tabi bu sana artık zarar vermiyor anlamında degil
aksine yavaşca sessizce ve içten içe oymaya devam ediyor
hangisi daha tehlikeli kim bilir...
elbet kaldırılmayacak yükler verilmiyor
nihayetinde böyle bir söz vermiş vekillerin en güzeli
ancak umut..
bazen insanı tek güçsüzleştiren o oluyor
umutlarınıza sıkı sıkı sarılın diyorlar
oysa bazen umutlar vuruyor insanı sırtından
insana sadece güzel bakış açıları lazım bence
umut veya sevgi veya başka şeyler elbette bunlarda gerekli ama nasıl baktıgına bağlı
sahip oldugun güzelliklere bile sahip çıkamıyorsan
umudunda bi anlamı yok inanmanında...