....

sana savaş açıpda üstesinden gelemediğin şeylerin bir zaman sonra ellerinden tutmaya başlıyorsun.
alışıyorsun varlığına ve onunla yürümeye devam ediyorsun
kul olma fıtratının getirdiği bir ayrıcalıkla herşeye alışıyor insan
savaş verdiğin şeyler bir zaman sonra anlamını yitiriyor
tabi bu sana artık zarar vermiyor anlamında degil
aksine yavaşca sessizce ve içten içe oymaya devam ediyor
hangisi daha tehlikeli kim bilir...
elbet kaldırılmayacak yükler verilmiyor
nihayetinde böyle bir söz vermiş vekillerin en güzeli
ancak umut..
bazen insanı tek güçsüzleştiren o oluyor
umutlarınıza sıkı sıkı sarılın diyorlar
oysa bazen umutlar vuruyor insanı sırtından
insana sadece güzel bakış açıları lazım bence
umut veya sevgi veya başka şeyler elbette bunlarda gerekli ama nasıl baktıgına bağlı
sahip oldugun güzelliklere bile sahip çıkamıyorsan
umudunda bi anlamı yok inanmanında...

mutluluk

bazen başkalarının seni mutlu etmesini  yani seni senden fazla düşünmesini beklersin
üstelik bu zamanda:)
yani insanların nasıl bencil olduklarını bildiğin halde
çünkü kendine bakamayacak kadar aciz olursun bazen
öyle bir kuş gelip konsa camına
ve sadece senin için ötse mesela
yada bi çiçek ekip sadece senin için açmasını yani sadece sana açmasını beklersin
yada bir yıldız sadece sana göz kırpsın istersen
bulutlar sadece senin istedigin şekillere bürünsün istersin
ne bileyim tüm çanlar senin için çalsın istersin işte
biri adım adım mutluluk maddeleri yazsın
ve digerleride bunları sana uygulatsın istersin
yani öyle yolda yürürken mesela
birden oraya yönlendirsinler seni
yani olmak istedigin yere
üstelik nerede ve kiminle olmak istedigini bilemesende
kısacası bazen herşeyi hep başkalarından beklersin
oysa dünya bozuk be arkadaş
ne hale gelmiş bak
insanlar insanların bırak paralarını mutluluklarına gönüllerine sahip olmak istiyor artık
bu devirde bu beklentilere girmek ancak saflıktan ileri gelir
aslında mutluluk insanın içinde demek isterdim ama degil
asıl mutluluk senin çevrendeki insanların sana karşı hissettikleri şeyde:)

ne omuzlarımıza dökülen saçlarımız güzel gösterir yüreğimizi nede....
izan...ne korsun sen!
elime alamıyorum
yüreğimde tutamıyorum.
nerde taşımalı seni?