elimde olsa tüm acıları toplardım kendimde izin vermezdim sevdiklerimin yaralanmalarına ağlamalarına . hüzünlenmelerine bile izin vermezdim.İşte bu nedenle kimseyi tanımak yakınlaşmak sevmek istemiyorum zira bir yerden sonra zor gelmeye başlıyor. Bu durumu cok genç yaşta farketmeme rağmen bir türlü beceremedim insanlardan uzak durmayı. aksine hep daha yakın oldum hep daha sıcak. Bunu bir turlu engelleyemedim.her işimiz bir aksiyet barndırıyor. hani hep derler ya sıkıntılarını kendi günahlarından bil diye. vallahi her gun soruyorm kendime ne yapıyorum acaba hatam nedir?. bilsem billahi düzeltmek için çaba gösterecegim ama yok gercekten bilemiyorum.
bu nedenle tek bir dua ya sığınıyorum artık:
Rabbim kolaylaştır zorlaştırma
Rabbim işlerimizi hayra çıkar
amin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder