kalbim sıkışıyor yeniden
en arsız yerinden
oysa ne hakkı varsa
ne zaman eskiye dönsem böyle oluyor işte
bir kısa kahkül
düz pırasa saçlar
sıcak kokular
bağıra basmalar
sessiz tebessümler

açıp bakınca içine
tozlanmış raflara
kitap arasına gizlenmiş çiçeklere
Rabbim ne zaman alacaksın beni oraya
ne zaman tutacağım yeniden o elleri
ne zaman gerçekten hayal kurmaya başlayacağım
tıpkı eskisi gibi
ne zaman yeniden bineceğim umutlarımın sırtına

titreyen çenemi affet
dökülen boncukları
sıkışan kalbimi

kalbimde karanlık bir bodrum var
bazen inerim ama cok korkarım
kapının ustume kapanmasından
karanlıklarda bir başıma kalmaktan

kalbimde karanlık bir bodrum var
ruhum çıkmak ister ancak
....

iyice karıştı herşey
iyice sarpa sardı
işin garip tarafı
ya fırtına öncesi sessizliği yaşıyorum ya da
tamamen sukuta erdim
Sonuma hayır diliyorum
...artık yetmiyor sahip olduğum dağarcık
tecrube
inanç
anlatmaya herşeyi
sadece kendimi tekrar ediyorum
çünkü başka bir şey bilmiyorum
yaram kanıyor arada bir
arada bir de ben dürtüyorum
ellerime damlıyor bir bir
düştüğüm yerden tutup kaldıracak
beni benden alacak
...lazım
...şimdi.