dinlenip filizlenmek istiyor yuregim yeniden. yoruldukca yorgun artık.gittikce catallaşıyo yollar.yar beklermi beni en temiz yerinde hayatın yada en cicek yerinden koklarmı benim için.dur dermi kanayan bu yaraya.kapatırmı kalesini.özlemek istermi beni burnundaki bütün damarları sızlatana dek..bulup bulup yitirecek kadar gözü pek mi.. 24 ocak 2008

Küçüktüm ufacıktım tefeciktim

Ellerimde kır çiçekleri vardı

Dilimde şarkılar

Yüreğimde umutlar

Bir anlaşılmak istemiştim aslında

Bir de var olmanın keyfini çıkarmayı

Sevmek istemiştim

Birde sevilmek elbette

yıllar geçseydi
nolmuşdu ki

geçti de...

yaşlanalım 
nolmuşdu ki
saçlarda yıldızlar şimdi..

Yıllar geçti

zaman uçtu
gökyüzüne karıştı
yaşlandı martılar


umut hiç bitmedi

<ucamadım diyo şair kanatlarım olmasına ragmen .beceremedim.bi sevda ağına takıldım sürüklendim o buluttan o buluta .goremedim maviyi.secemedim denizin rengini.kaynagının gokyuzu oldugunu.kararınca anladım.iş işten gecmişmiydi acaba.yoksa her yeni dogan gun umutmu olmalı yarım kalan acılara:) 28 agustos  2008

yinede neyin nerede gizli olduğunu biliyordu genç olmasına rağmen
sanki hayat çoktan öğretmişdi ona herşeyi...

af ın f sinde gizli onarmaya calışmakda kırdığı kalbini soleyin bana bi insan kendi kendini affedebilirmi:?
9 aralık 2009

Yıl ikibinonbeş

Acılar biriktirdi yüreğinde

üstelik ilk topladıkları 
hayata veremediği anlamsızlıklardı
zaman biraz sadece zaman...

ellerimde hep martıların ayak izi olacak sanmıştım.

Zor geliyor çünkü bildiğim şeyleri değil aksine bilmediklerimi yaşıyorum

İçimdeki bu vurgunu ne yapmalıyım

Herşey iyi olacakmış gibi davranma oyununu kabullenmeye başladım yeni yeni

Aksi takdirde nasıl hesap vereceğim bilemiyorum Rabbime

Şimdi tekrar dönsem eski günlere

Yeniden yaşama şansı

Yeniden değiştirebilme şansı

Merhamet diliyorum Vekillerin en güzelinden

Yüreğim çarpıyor edebi

Ey aşk nereye saklandın böyle

Neden korkuyorsun

Ey yar, istemiyor musun gerçekten seninle olmamı

O zaman neden varım ki

neden yarım ki her şey

Sadece seni koysaydım oraya

Ben seni istedim

Sen ...

Yorgun gozlerimi kapatiyorum
Dusunmemeye calisiyorum
Zihnim de yorgun
Korkuyorum cok.
Cok korkuyorum
Korkularim ayaktan tavana asiyor zihnimi
Neden bu zayiflik
Sebep ne
Neden bu ...

duygularımı seviyorum
önemsemeyi ve bu yönden bir çok kişiden farklı olmayı seviyorum
bu belki bana biraz kibir katıyordur ama olsun
karamsarolmayı bile seviyorum bazen
hissetmeyi seviyorum
acı veya tatlı
hissedince var olduğumu
ve beni seçtiğini farkediyorum
sadece en acısı duvara toslamak
toslayınca bazen sağlam çıkamıyorsun
çürüklerin, yaraların ve kırıkların oluyor
onların düzelmesi zaman alıyor
ve hatta bazen eskisi gibi olmuyor hiç
sadece bundan korkuyorum
müzik dinlemek mükemmel
duyuyorum daha ne olsun
görmek
mavi
hepsi
tüm renkler güzel
görüyorum daha ne olsun
gördüğüm renge tutunuyorum
dinlediğim müzğe kaptırıyorum kendimi
önüm arkam sağım solum sobe
bu oyunu oynayacak arkadaşlarım var lan
daha ne olsun
kimse olmasa bile
ben varım
bu nedenle bazen sırf hüzünlenmek için
yani hayatımızdaki hüzünler yetmiyormuş gibi
hüzünlü şarkılar dinlemek lazım
hüzünlü şiirler okumak
bunu sevdiklerine yapmak üstelik
babam
sevgi paylaştıkça çoğalır
hüzün ise paylaştıkça azalır
derdi
azalmalımı bilmiyorum
azalmasa da olur
ellerim var
ayaklarımda
aklımda  fikrimde
sevmek nedir biliyorum
merhametide
kızmayıda biliyorum
öfkelenip bağırmayı da
herşey dengede
olması gerektiği kadar
daha ne isterim ki
babam gitti ama olsun
güzel hatta mükemmel hatıralarım var
annem var
beni cok seven kardeşlerim var
kahve makinam bile var
bana sadece çalışmak
çabalamak
savaş vermek kalıyor
ben çok kolay demiyorum
ama en azından bana savaş verme hakkı sunulmuş
sevme hakkı sunulmuş
sırtımda O ndan başka kimse yok
olmasında zaten
şükür.

güzelleşen gök yüzünü görmek isteyip istemediğimden emin değilim artık
istiyorum ama bedelini ödeyecek kadar ceplerim dolu değil
hüzün yüzüme çarpıyor sürekli
örtüyorum ellerimle bu seferde etrafımı göremiyorum
susuyorum , sabrediyorum
bu seferde yüküm artıyor
daha ne kadar soluyacağım bu isteksizliği bilmiyorum
kırıldım bir kere biliyorum
düştüm bir kere masanın üstünden yere
dağıldım bir kere
birleştirsem kaç yazar
su koysan akıtırım artık
başkada bir işe yaramam
gitmeliyim biliyorum
ama nereye
gözlerimi kapamam neyi değiştirir ki her şey hala yerli yerinde
ulan birinizde sebepsiz yapın ne yapacaksanız
birinizde susun be

etrafımda duvarlar var
bazen o duvarların altında kalıyorum
sonra yeniden inşa ediyorum

anlıyorum ki sabreden
hoş görü gösteren bir tek benim
anlıyorum ki küçük bir yanılsama
dağa dönüştürülebiliniyormuş
anlıyorum ki
hayat ve insan birbirine çok benziyor
ikiside hep beklentili
üstelik hiç dönüp kendine bakmadan

anlıyorum ki
gitmek istiyorum buralardan
gitmek istiyorum kalplerinde bulunduğum insanlardan
daha uzaklara