Buyuk bir cesarete ihtiyacim var
Ama cok buyuk
Aslinda cesaretim yok degil
Ama su kurulu duzen
Yada kurulmus gibi gozuken duzen
Beni benden aliyor
Beni onemseyen yada en azindan oyleymis gibi gozukenler olmasa
Bir an bile durmam
Gitmek arzusu ne bastirilamaz bir duygu bole
Gittikden sonrada bastirilamayan yalnizlik
Aff huzursuz bir ruhum var
Yaratilis fitratim otle sanirin
Yoksa bende herkes gibi akisina kaptirabilirdim sanirim...

İçimde bir volkan var sık sık patlayan
Patladikca lavlarini doken
doktukce insanlarin canini acitan
Acittikca daha cok acizlesen
Bu olmasin diye susuyorum
Acitmayayim diye acitiyorum kendimi
Lime lime ediyorum bazen
Bazen toz toprak
Şevkat söndürür diyorlar bu lavlari
Bilmiyorum
Bilemedim ki hic
Sustukca ben daha cok acitiyorlar
Şu aciz gönlümü alsam sunsam sana
Tüm kaybolan umutlarimi
Var olma heyecanimi
Dünyayi sevme isteğimi geri verirmisin
Zira onlarsiz yaşamak çok zoruma gidiyor
Bilmiyorum ki baska ne verebilirim
Sahip olduğum başka hicbirseyim yok
Irademden baska
....

yazdığım tüm cümleler keşke ile başlıyor ve keşke ile bitiyor
ve yine diyorum
keşke ruhum için birşeyler yapabilsem
keşke avuçiçlerimi gökyüzüne doğrulttuğumdan
ilk insanlık için sonra ruhum için kelimeler dökebilsem
herkesin mutlu olabildiği şeylerle bende mutlu olabilsem...
ya yanlış zamanda geldim bu dünyaya
yada yanlış mekanda...