işte bakınca arada bir herşey önemsiz geliyor
zaman geçsin diyorsun
bunu söylerken mutlu değilsin
ama başka çaren de yok
kurtulmanın tek yolu zamanın geçmesi gibi
yoksa zaman geçsin varlığın sona ersin ne ile karşılaşılacaksa bir an evvel olsun durumları değil
sadece evet zaman geçsin ve şu anki halinden kurtul
hepsi bu
bazen öyle bir girmek istersin yataga
perdeyi sonuna kadar açıp
saatlerce dışarıyı izlemek istersin
açlık ve ya tokluk
sevdiklerin veya sevmediklerin
o an hiçbir şeyin önemi yoktur
kendinin bile
belki sadece o anlık tüm bedenin uyuşuyor
yada felçe uğruyor gibi
tonlarca işin olmasına rağmen kolunu dahi kıpırdatamıyorsun
tek yaptığın bulutları dahi olmayan gökyüzüne odaklanmak
sanki birşeyler bekler gibi
sanki tüm bu keskin duygularımı kaybediyor gibiyim
zamanla daha hissiz daha sakin ruh halleri
belki alışmak belkide kabullenmek
hala özledim diyerek uyanıyorum ruyalardan
hala inanamadığın bir dünyada yaşamak
hala yalnızlık ve üstüne eklenen yorgunluk hissi