kendi kendime konuşuyorum bazen
görenler oluyor
duyanlar oluyor
ama olsun
diyorum ki
bir baba bir anne edası ile
bak arkadaşım
boşver kendini toplamasanda olur
kendine tamamiyle gelmesende olur
çünkü öyle bir hayat hiçbir zaman var olmadı olmayacak
gereksiz hayallere kapılma boşuna
ama...
yaşayacak kadar işte
nefes alırken darlanmayacak kadar
kabullen herşeyi
bırak istediğin gibi gitmesin
şimdiye kadar gitti mi ki
hayır
hayatımız boyunca kaf dağıyla yaşadık
kimi zaman önümüzde
kimi zaman arkamızda
göremiyoruz hiçbirşeyi
çok cahil çok bilgisiziz evet
işte bu kadar
sahip olduğun , olacağın hepsi bu
neden yoruluyorsun bukadar
neden uslanmıyor
durduramıyorsun kendini
yapman gereken teşey kabul etmek
hepsi bu...
27 Şubat 2014 Perşembe
17 Şubat 2014 Pazartesi
14 Şubat 2014 Cuma
12 Şubat 2014 Çarşamba
ben anladım ki bişeyleri anlamak yada anlamaya çalışmak gerekmiyor
zaman bir şekilde geçiyor
ve sen zamanın bir şekilde geçmesini istiyorsan
düşünmeden takılmadan anlamaya çalışmadan devam etmelisin
böyle yaparsan zaman geçecek eminim
geçecek ve senin planlamadığın şeyler katacak hayatına
belki seveceksin
belki sadece katlanacaksın
ama olsun
bir zamanlar
çok gülümseyen bir çocuk olduğunu unutmazsan
hayat daha kolay gelecektir
sırtını buna daya yeter
demekki zamanında gülümseyecek birşeyler varmış diyeceksin
gerisinin bir önemi yok...
zaman bir şekilde geçiyor
ve sen zamanın bir şekilde geçmesini istiyorsan
düşünmeden takılmadan anlamaya çalışmadan devam etmelisin
böyle yaparsan zaman geçecek eminim
geçecek ve senin planlamadığın şeyler katacak hayatına
belki seveceksin
belki sadece katlanacaksın
ama olsun
bir zamanlar
çok gülümseyen bir çocuk olduğunu unutmazsan
hayat daha kolay gelecektir
sırtını buna daya yeter
demekki zamanında gülümseyecek birşeyler varmış diyeceksin
gerisinin bir önemi yok...
7 Şubat 2014 Cuma
gölgelerle oynamak yorucu gelmeye başladı artık
vakit gecer gece olur
gölgeler çıkar ortaya
biri saçının telinden
biri ellerinden
biri beyin hücrelerinden
çekiştirmeye başlar
ister istemez katılırsın onlara
ama garip bir şekilde bir arkadş gibi
zaman geçtikçe tuhaf oluyor insan
bi okadar da korkak
bi okadar sakin
bi okadar kabullenmiş
belki bi okadar huzurlu
daha az tutkulu ama daha güçlü
çünkü zaten kaybetmişsin bi çok şeyi
bi yerden sonra artık koymuyor tabı
vakit gecer gece olur
gölgeler çıkar ortaya
biri saçının telinden
biri ellerinden
biri beyin hücrelerinden
çekiştirmeye başlar
ister istemez katılırsın onlara
ama garip bir şekilde bir arkadş gibi
zaman geçtikçe tuhaf oluyor insan
bi okadar da korkak
bi okadar sakin
bi okadar kabullenmiş
belki bi okadar huzurlu
daha az tutkulu ama daha güçlü
çünkü zaten kaybetmişsin bi çok şeyi
bi yerden sonra artık koymuyor tabı
Kaydol:
Yorumlar (Atom)