gece

gece herşeyin annesi gibi saklıyor bağrında
uyu! uyu ki bu da geçsin...
geçsin tüm sancılar, korkular
tüm yarım kalmışlar,kursakdaki hevesler...
uyu ki yeniden dirilebilesin!
zaten 20-0 geriden başlyorsun hayata
erken uyu erken kalk
bırak zaman anlasın seni
belki emzirmek ister seni yeniden
belki yine bağrına basar eskisi gibi
en azından mış gibi

Allah cc biliyor
bildiğini bildiğim için, buna iman ettiğim için korkuyorum ya
kendimden
kalbimdekilerden
korkularımla yüzleşmekten
hatta kalbimdekilerle yüzleşmekten...
çözülmemiş ve çözülmesi zor düğümlerim var
tozlu raflarımda biriktirdiklerim
üstünü örttüğüm yemek masam var
örümcek ağı tutmuş boşluklarım
boşluklara sığdıramadıklarım
sığdırmak için çıkardıklarım
önemli dakikalarım
tek nefeslik mutluluklarım
bi türlü unutamadıklarım
çizilmeyi bekleyen tablolarım var
kullanmadığım renklerim
düşmeyen yağmur damlalarım
pes etmiş yorgunluklarım
kendimle olan zamansız kavgalarım
kursağımda kalmış emeklerim....
hayat yaşanmayacak kadar güzel....

hayatın akışına kapılmaktan nefret ediyorum
hoş hiçbir zaman da beceremedim zaten
bazen istedim ama
şu an o zamanlardan birindeyim
düşüncelerim hala var ,yerli yerinde duruyorlar
ama daha sessiz daha sakin
daha az hırçın
daha az çingene
bogazıma kadar gelmiş sanki herşey
hayat, nefes, düşünce, umut,sevgi
hepsi bogazımda takılı kalmış gibi
hiçbiri olması gereken yerde değil
şöyle bir sarsıyorum kendimi bazen
şişşt diyorum kendine gel
zaten beceremezsın hayal aleminde yaşamayı
fazla zorlama bari kendini
şöyle bir nasihat veren, yol gösteren çıkmadı yahu
herkes ne dertli
yine kendi kendime konuşuyorum yani
ah bende olmasam
nolucak bu benin hali
zaman geçsin artık ya hızlı hızlı
soluk soluğa
geçse gitse
bitse gitse
sussa gitse
daha fazla zorlamasa
birazda beni sev be zaman
biraz da benim için dur
biraz da beni anla...