hani unutulurdu
herşey dün gibi
bugün gibi
yine kandırdılar...

öyle işte

beni ısıtmasını beklerken buz gibi duvar çıkıyor karşıma
kalbimde buz kesiyor ruhumda
özlemeyi unutuyorum onu görünce
kalbi soğuk memlekete gitmiş demekki
mesafeler kalbine oturmuş izin vermiyor gelmesine
üzülüyorum görünce
kendime ona bize
üzülüyorum elimden birşey gelmiyor
kalbine sığamayacak kadar buyuk olmalıyımki aklına sığdırmaya çalıştı beni
olmayacağını anlayınca koyverip gitti
hislerinin altında bazen giriş biletim yok
aklım kapısında
herşeyin anlamını yitiriyorum bazen
bazense kurtarıyor beni
ve onda buluyorum anlamları ve yine onda kaybediyorum herşeyi
bende istiyorum bazen gitmesini
bazense...
sesim çıkmıyor
çığlığım koptuğu kadar susuyorum
susunca alevler yükseliyor...
bi anlasa beni
bi anlasa yıldızlarım daha cok parlayacak mesela
ay sakal bırakacak gökyüzüne
bense korkuyorum boğulup belirsizlikler içinde
bana bir dal uzat yada bir kapı kolu
yada bir git önce istersen ama aklın selim gel
....

büyümesemiydik diyorum bazen
öyle küçücük kalsaydık
hayatı oyun sansaydık
ellerimizi uzatsaydık
sarılsaydık dünyaya
öyle sansaydık işte
sandığımız gibi kalsaydık...
ne yalan ne dolan
ne iş ne güç
tek derdimiz şeker olsaydı
sokakdan geçen kedi olsaydı
kuşlar böcekler olsaydı
birde şarkı tutturduk mu...